پایگاه خبری شرکت ملی صنایع مس ایران
شنبه 30 تیر ماه 1397
Saturday 21 July 2018
کد یادداشت‌ : ‌5785

چرا فوتسال مس سونگون قهرمان شد/ قهرمانیِ پاک و دلچسب

شرکت صنعتی و اقتصادی مهمی همچون مس، در بحث ورزش بسیار اصولی وارد شده است. تفکر مدیران ارشد این شرکت و کمیتۀ ورزش آن بر هزینه‌کردهای عامه‌پسند، زودبازده و کم‌اثر متمرکز نیست، و روش حمایتی این شرکت از باشگاه ورزشی مس سونگون، مهر تاییدی است بر این مدعا.

فوتبال ما برای رسیدن به سطح مطلوب و حرفه‌ای فوتبال دنیا، راهی طولانی در پیش دارد، و در زمینۀ اقتصاد فوتبال و تاثیرات اجتماعی آن، ازجمله تحقق وحدت ملی از طریق این ورزش فراگیر، هنوز کارهای زیادی بر زمین ‌مانده است. برای مثال، در بُعد اقتصادی فوتبال، فقط رقم‌های قرارداد بازیکنان حرفه‌ای شده است و ابعاد دیگر عملاً مغفول مانده‌اند و چه‌بسا تا زمانی که بخش خصوصی به‌طور ملموس و واقعی به فوتبال وارد نشود، بحث حرفه‌ای‌گری نیز ابتر و ناقص باقی بماند.

در چنین شرایطی، دیدن معدود نمونه‌هایی که به فضای حرفه‌ای ورزش نزدیک شده‌اند، بسیار دلچسب و مطلوب است. یکی از این نمونه‌های انگشت‌شمار، باشگاه مس سونگون و تیم فوتسال آن است که نگاهی به وضعیت فعلی آن نشان می‌دهد در همین شرایط هم می‌توان الگو و تفکر حرفه‌ای را دنبال کرد، در راه آن گام برداشت و آن را تمرین کرد.

شرکت صنعتی و اقتصادی مهمی همچون مس، در بحث ورزش بسیار اصولی وارد شده است. تفکر مدیران ارشد این شرکت و کمیتۀ ورزش آن بر هزینه‌کردهای عامه‌پسند، زودبازده و کم‌اثر متمرکز نیست، و روش حمایتی این شرکت از باشگاه ورزشی مس سونگون، مهر تاییدی است بر این مدعا. موفقیت باشگاه مس سونگون و تیم فوتسال آن را از چهار جهت می‌توان ارزیابی کرد که در ادامه به اختصار مورد اشاره قرار می‌گیرد:

اول: نحوۀ پرداخت قراردادهای بازیکنان در این باشگاه، بسیار قابل تأمل است. در ورزش فوتسال، وضعیت اقتصادی ورزشکاران با نابسامانی‌هایی مواجه است؛ از یک‌طرف شاهد پرداخت‌های کلان بدون توجه به سطح شایستگی ورزشکاران هستیم و از طرف دیگر، با عدم پرداخت‌هایی روبه‌روییم که توان فنی ورزشکاران را در زمین مسابقه تحت تاثیر قرار می‌دهد. با این حال، در تیم فوتسال مس سونگون به خلاف رویّۀ معمول و مرسوم، قراردادهایی بسیار حرفه‌ای با ورزشکاران این باشگاه بسته شده که علاوه بر پرداخت براساس سطح فنی آن‌ها، کاملاً به‌موقع و به‌نوعی جوانمردانه پرداخت می‌شوند و به همین دلیل، زمینه‌ساز کسب بهترین نتیجه برای این تیم در زمین مسابقه شدند.

دوم: نوع مدیریت باشگاه این فرصت را به سرمربی تیم داده بود که کاملاً بر عملکرد فنی تیم خود در زمین مسابقه تمرکز کند و ذهن سرمربی جوان و باانگیزۀ تیم درگیر مسائل حاشیه‌ای و پیرامونی تیم و حواس‌پرتی او از مسائل داخل زمین نشود. این مسألۀ بدیهی و در عین‌حال بااهمیت، معمولاً در مدیریت ورزش کشور و باشگاه‌ها نادیده گرفته می‌شود و از این‌رو مربیان جوان ما به‌خصوص در شروع کار خود با لطمات جدی روبه‌رو می‌شوند.

سوم: نباید نقش افرادی را که در تیم مدیریتی این باشگاه در کنار مدیر آن قرار گرفته بودند، نادیده بگیریم؛ افرادی از حوزۀ رسانه که به‌خوبی می‌توانستند حاشیه‌های ورزشی را مدیریت و کنترل کنند و حتی از آن در جهت قدرت تیم بهره ببرند. زمانی که تیم فوتسال سونگون به قهرمانی خود نزدیک شده بود، فشار حاشیه‌ای سنگینی پیرامون تیم پدید آمده بود که بسیاری از تیم‌های ورزشی ما را با چالش جدی مواجه می‌کند، اما حرفه‌ای‌گری باشگاه سونگون این موضوع را نه‌تنها سدی در برابر موفقیتش ندید که حتی از آن در جهت تقویت قدرت ذهنی تیم خود استفاده کرد؛ رویکردی بسیار کارساز که در ورزش کشور ما کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.

چهارم: در پایان باید به اخلاق تیم فوتسال مس سونگون اشاره و تاکید کنم که قهرمانی این تیم انصافاً بسیار پاک و دوست‌داشتنی بود. شاید اخلاق در ورزش ما تعریف درستی نداشته باشد و به همین علت هر بار بحث اخلاق در ورزش مطرح می‌شود فضای مشمئز‌کننده و شعارزده‌ای شکل بگیرد، اما تیم فوتسال مس سونگون در جدال با حاشیه‌های مسابقات فوتسال کشور، یکی از بهترین رفتارهای ممکن را از خود نشان داد و بدون آن‌که مرتکب رفتارهای تلافی‌جویانه شود، با توان فنی خود در زمین به همۀ حاشیه‌سازی‌ها پاسخ داد. برای شخص من، این موضوع بسیار دلچسب و دیدنی بود و به همین دلیل شاید بتوانم بگویم پاکی این قهرمانی برایم جذاب‌ترین نکتۀ‌ آن بود که امیدوارم روزی در ورزش ما همه‌گیر شود.

> منتشرشده در شمارۀ ششم دورۀ تازۀ مجلۀ «عصر مس»

googleplus  Facebook  Twitter  Cloob  Cloob  Cloob
نام‌ :
ایمیل :
نمایش داده نمی‌شود
متن :
 
عضویت در خبرنامه
نام‌ و نام‌خانوادگی:
ایمیل :